Prawo pracy

Wykaz chorób zawodowych 2026 i jak zgłosić podejrzenie choroby

Wykaz chorób zawodowych to załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 30 czerwca 2009 r. — w tekście jednolitym z 2026 r. ma 26 pozycji i dodaną w 2025 r. pozycję 6a.[1] Za chorobę zawodową można uznać tylko chorobę z tego wykazu.[2] Podejrzenie zgłasza się jednocześnie państwowemu inspektorowi sanitarnemu i okręgowemu inspektorowi pracy; robi to pracodawca, lekarz albo sam pracownik — zatrudniony za pośrednictwem lekarza medycyny pracy.[2][1]

Marcin SiedleckiMarcin Siedlecki· Psycholog transportu, specjalista medycyny pracyOpublikowano Stan prawny na 7 min czytania

Wykaz chorób zawodowych 2026 i jak zgłosić podejrzenie choroby
Zdjęcie: medycynapracy24.pl

W skrócie

  • Choroba zawodowa = choroba z wykazu, której związek z narażeniem w pracy jest bezsporny albo wysoce prawdopodobny.[2]
  • Przy każdej pozycji wykaz podaje okres, w którym objawy po zakończeniu pracy w narażeniu nadal pozwalają rozpoznać chorobę zawodową.[1][2]
  • Zgłoszenie składa się niezwłocznie na urzędowym formularzu, a przy ostrym przebiegu lub podejrzeniu, że choroba była przyczyną śmierci — także telefonicznie.[1]
  • Chorobę rozpoznaje lekarz jednostki orzeczniczej, a stwierdza decyzją inspektor sanitarny; od orzeczenia przysługuje wniosek o ponowne badanie w 14 dni.[1]

Dla firm

Badania pracowników bez papierów - obsługa firm

Zobacz ofertę dla firm
Spis treści
  1. Kiedy choroba jest zawodowa
  2. Wykaz chorób zawodowych 2026 — wszystkie pozycje
  3. Termin wystąpienia objawów
  4. Kto może zgłosić podejrzenie choroby zawodowej
  5. Jak zgłosić chorobę zawodową krok po kroku
  6. Postępowanie w sprawie choroby zawodowej
  7. Rola lekarza medycyny pracy
  8. Najczęstsze pytania

Ten tekst jest dla osób, które chcą sprawdzić, czy ich choroba jest w wykazie, i dowiedzieć się, jak zgłosić podejrzenie choroby zawodowej. Jeśli interesuje Cię, co daje stwierdzenie choroby zawodowej — świadczenia z ZUS i jednorazowe odszkodowanie — opisujemy to w osobnym artykule. Pierwsze objawy najczęściej widzi lekarz medycyny pracy na badaniu okresowym.

Opieramy się na Kodeksie pracy i rozporządzeniu w sprawie chorób zawodowych w tekście jednolitym ogłoszonym 6 października 2026 r. Pracodawcom, którzy chcą uporządkować profilaktykę w zespole, polecamy też stronę medycyna pracy dla firm.

Kiedy choroba jest zawodowa

Kodeks pracy uznaje chorobę za zawodową, jeśli jest wymieniona w wykazie chorób zawodowych, a ocena warunków pracy pozwala stwierdzić bezspornie albo z wysokim prawdopodobieństwem, że spowodowały ją czynniki szkodliwe w środowisku pracy lub sposób wykonywania pracy, czyli narażenie zawodowe.[2] Choroba spoza wykazu — nawet jeśli w oczywisty sposób łączy się z pracą — nie zostanie uznana za zawodową w tym trybie.[2]

Dla firm

Badania pracowników bez papierów - obsługa firm

Skierowania, terminy i orzeczenia w jednym panelu, faktura zbiorcza, rejestracja dzwoni do pracownika. Zamów badanie dla jednej osoby albo całego zespołu.

  • Kalkulator kosztów i rejestr badań w Excelu
  • Faktura zbiorcza raz w miesiącu
  • Generator skierowań na badania

Wykaz chorób zawodowych 2026 — wszystkie pozycje

Poniżej pełna lista pozycji z załącznika do rozporządzenia, z nazwami w brzmieniu aktu (skróconymi tam, gdzie pozycja ma kilka podpunktów).[1] Ostatnia zmiana, obowiązująca od 21 grudnia 2025 r., dodała pozycję 6a, nowe brzmienie pozycji 5 i 21 oraz raka jajnika i nowotwór przewodu pokarmowego w pozycji 17.[1]

Wykaz chorób zawodowych — załącznik do rozporządzenia RM z 30.06.2009 r., t.j. Dz.U. 2026 poz. 1297
Poz.Choroba zawodowa
1Zatrucia ostre albo przewlekłe lub ich następstwa wywołane przez substancje chemiczne
2Gorączka metaliczna
3Pylice płuc (m.in. krzemowa, górników kopalń węgla, spawaczy, azbestowa)
4Choroby opłucnej lub osierdzia wywołane pyłem azbestu
5Przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli z trwałym upośledzeniem sprawności wentylacyjnej płuc
6Astma oskrzelowa
6aEozynofilowe zapalenie oskrzeli
7Zewnątrzpochodne alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych
8Ostre uogólnione reakcje alergiczne
9Byssinoza
10Beryloza
11Choroby płuc wywołane pyłem metali twardych
12Alergiczny nieżyt nosa
13Zapalenie obrzękowe krtani o podłożu alergicznym
14Przedziurawienie przegrody nosa wywołane substancjami o działaniu żrącym lub drażniącym
15Przewlekłe choroby narządu głosu spowodowane nadmiernym wysiłkiem głosowym, trwającym co najmniej 15 lat
16Choroby wywołane działaniem promieniowania jonizującego
17Nowotwory złośliwe powstałe w następstwie działania czynników rakotwórczych w środowisku pracy
18Choroby skóry
19Przewlekłe choroby układu ruchu wywołane sposobem wykonywania pracy
20Przewlekłe choroby obwodowego układu nerwowego wywołane sposobem wykonywania pracy
21Trwały odbiorczy ubytek słuchu spowodowany hałasem (co najmniej 45 dB dla 1, 2 i 3 kHz)
22Zespół wibracyjny
23Choroby wywołane pracą w warunkach podwyższonego ciśnienia atmosferycznego
24Choroby wywołane działaniem wysokich albo niskich temperatur otoczenia
25Choroby układu wzrokowego wywołane czynnikami fizycznymi, chemicznymi lub biologicznymi
26Choroby zakaźne lub pasożytnicze albo ich następstwa

Wiele pozycji ma podpunkty. Choroby skóry (poz. 18) obejmują m.in. alergiczne kontaktowe zapalenie skóry i pokrzywkę kontaktową, układ ruchu (poz. 19) — m.in. przewlekłe zapalenie nadkłykcia kości ramiennej i uszkodzenie łąkotki przy pracy w klęku, a obwodowy układ nerwowy (poz. 20) — m.in. zespół cieśni w obrębie nadgarstka.[1] Okresy dla najczęstszych pozycji zestawiliśmy w tekście co to jest choroba zawodowa.

Termin wystąpienia objawów

Chorobę zawodową można rozpoznać w czasie pracy w narażeniu albo po jej zakończeniu — pod warunkiem, że udokumentowane objawy pojawiły się w okresie podanym w wykazie.[2] Ten okres jest różny dla poszczególnych pozycji: od 1 dnia przy ostrych uogólnionych reakcjach alergicznych do 10 lat przy zaćmie popromiennej, a przy pylicach i chorobach zakaźnych wykaz mówi „nie można określić”.[1] Dla nowotworów okres ustala się indywidualnie, według okresu latencji.[1]

Dlatego liczy się dokumentacja: data pierwszych objawów zapisana przez lekarza i opis narażenia na skierowaniu na badania. Przykłady, jak opisywać czynniki, znajdziesz w artykule czynniki szkodliwe na skierowaniu.

Kto może zgłosić podejrzenie choroby zawodowej

Kto zgłasza podejrzenie choroby zawodowej — art. 235 Kodeksu pracy
KtoJak zgłasza
Pracodawcaniezwłocznie zgłasza każdy przypadek podejrzenia inspektorowi sanitarnemu i okręgowemu inspektorowi pracy[2]
Lekarz jednostki właściwej do rozpoznania choroby zawodowejma ten sam obowiązek zgłoszenia co pracodawca[2]
Każdy lekarz lub lekarz dentystagdy podczas wykonywania zawodu nabierze podejrzenia u pacjenta, kieruje go na badania w celu wydania orzeczenia[2]
Pracownik zatrudnionyzgłasza za pośrednictwem lekarza sprawującego nad nim profilaktyczną opiekę zdrowotną[2]
Były pracownikmoże zgłosić podejrzenie sam[2]

Jak zgłosić chorobę zawodową krok po kroku

  1. Ustal, gdzie zgłosić. Zgłoszenie trafia do dwóch urzędów: właściwego państwowego inspektora sanitarnego i okręgowego inspektora pracy. Właściwe są urzędy z miejsca, w którym praca jest lub była wykonywana, a gdy dokumentacji narażenia tam nie ma — z miejsca ostatniego narażenia.[1]
  2. Wypełnij formularz. Zgłoszenie składa się niezwłocznie na formularzu określonym w odrębnych przepisach; przy chorobie o ostrym przebiegu albo podejrzeniu, że choroba zawodowa była przyczyną śmierci, dodatkowo telefonicznie.[1]
  3. Jeśli pracujesz — idź do lekarza medycyny pracy. Zatrudniony pracownik zgłasza podejrzenie przez lekarza, który sprawuje nad nim opiekę profilaktyczną.[2] Zabierz dokumentację leczenia i opis tego, z czym masz kontakt w pracy.
  4. Poczekaj na skierowanie. Inspektor sanitarny wszczyna postępowanie, ocenia narażenie zawodowe, sporządza kartę oceny narażenia i razem ze skierowaniem przekazuje ją do jednostki orzeczniczej I stopnia. Zgłoszenie w oczywisty sposób bezzasadne kończy się postanowieniem o odmowie wszczęcia postępowania.[1]

Postępowanie w sprawie choroby zawodowej

Jednostką orzeczniczą I stopnia jest poradnia chorób zawodowych wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy albo klinika lub poradnia chorób zawodowych uczelni medycznej. Przy chorobach zakaźnych są to także poradnie i oddziały chorób zakaźnych, a u pracowników hospitalizowanych z powodu ostrych objawów — szpital, w którym nastąpiła hospitalizacja.[1] Jeśli mieszkasz w innym województwie niż to, w którym pracowałeś w narażeniu, właściwa jest jednostka z miejsca zamieszkania.[1]

Lekarz jednostki wydaje orzeczenie o rozpoznaniu choroby zawodowej albo o braku podstaw do jej rozpoznania — na podstawie badań, dokumentacji medycznej, przebiegu zatrudnienia i oceny narażenia.[1] Jeśli nie zgadzasz się z orzeczeniem, w ciągu 14 dni od jego otrzymania składasz wniosek o ponowne badanie w jednostce II stopnia, czyli instytucie badawczym medycyny pracy, za pośrednictwem jednostki I stopnia.[1]

Ostatnie słowo należy do inspektora sanitarnego: wydaje decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej albo o braku podstaw do jej stwierdzenia. Decyzję dostaje pracodawca i okręgowy inspektor pracy, a pracownik — na swój wniosek.[1] Decyzje wydane na skutek odwołania wydaje m.in. państwowy wojewódzki inspektor sanitarny.[1]

Rola lekarza medycyny pracy

Lekarz medycyny pracy nie rozpoznaje choroby zawodowej — robi to lekarz jednostki orzeczniczej.[1] Jest za to pośrednikiem przy zgłoszeniu dla zatrudnionych pracowników.[2] Lekarz orzekający może też poprosić go o uzupełniającą ocenę narażenia zawodowego i o dokumentację z badań profilaktycznych.[1] Częstotliwość tych badań opisujemy w tekście co ile lat są badania okresowe.

Gdy u pracownika pojawią się objawy wskazujące na powstawanie choroby zawodowej, pracodawca na podstawie orzeczenia lekarskiego przenosi go do innej pracy, bez kontaktu z czynnikiem, który je wywołał. Jeśli nowa praca jest gorzej płatna, przez najwyżej 6 miesięcy przysługuje dodatek wyrównawczy.[2]

Z doświadczenia MP24

Z doświadczenia MP24: nie jesteśmy jednostką orzeczniczą i nie rozpoznajemy chorób zawodowych. Jeśli lekarz na badaniu okresowym zauważy objawy, które mogą mieć związek z pracą, opisuje je w dokumentacji i omawia z pacjentem dalszą drogę — zgłoszenie podejrzenia i badania w jednostce orzeczniczej.

Najczęstsze pytania

Ile pozycji ma wykaz chorób zawodowych? 26 numerowanych pozycji i pozycję 6a dodaną w 2025 r.; część z nich dzieli się na podpunkty.[1]

Czy mogę zgłosić chorobę zawodową sam, bez pracodawcy? Tak. Pracownik zatrudniony robi to przez lekarza medycyny pracy, a były pracownik może zgłosić podejrzenie bezpośrednio.[2]

Czy można zgłosić chorobę zawodową po odejściu z pracy? Tak, jeśli udokumentowane objawy pojawiły się w okresie wskazanym w wykazie przy danej chorobie.[2][1]

Ile mam czasu na odwołanie od orzeczenia jednostki orzeczniczej? 14 dni od otrzymania orzeczenia — wniosek o ponowne badanie składasz za pośrednictwem jednostki I stopnia.[1]

Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Stan prawny sprawdzony na tekstach ujednoliconych w ISAP w dniu podanym w nagłówku; w indywidualnej sprawie skontaktuj się z lekarzem medycyny pracy, Państwową Inspekcją Pracy lub prawnikiem.

Źródła

  1. [1]Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, § 2 (wykaz z okresem na objawy – załącznik); § 3 ust. 1–2 (zgłoszenie do inspektora sanitarnego i okręgowego inspektora pracy, właściwość, formularz, telefonicznie przy ostrym przebiegu lub zgonie); § 4 ust. 1–3 (ocena narażenia, karta, skierowanie do jednostki I stopnia, odmowa wszczęcia); § 5 ust. 2–4 (jednostki orzecznicze I i II stopnia, właściwość według miejsca zamieszkania); § 6 ust. 1, 5 pkt 2 i ust. 6 (podstawa orzeczenia, uzupełnienie przez lekarza sprawującego opiekę profilaktyczną, adresaci orzeczenia); § 7 ust. 1–2 (wniosek o ponowne badanie w 14 dni); § 8 ust. 1, 3–4 (decyzja inspektora sanitarnego, adresaci, decyzja po odwołaniu); załącznik – wykaz 26 pozycji i poz. 6a (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 1297 (obwieszczenie z 24.09.2026; uwzględnia zmianę Dz.U. 2025 poz. 1582, w życie 21.12.2025)) — Rada Ministrów – ISAP · Rozporządzenie, dostęp 2 listopada 2026
  2. [2]Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, art. 230 § 1–2; art. 235 § 1, § 2, § 2¹, § 2², § 3–4; art. 235¹; art. 235²; art. 237¹ § 1 (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 1245 (obwieszczenie z 1.09.2026)) — Sejm RP – ISAP · Ustawa, dostęp 2 listopada 2026

Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarza ani prawnika. O zdolności do pracy decyduje lekarz medycyny pracy po badaniu.

  • #wykaz chorób zawodowych
  • #choroba zawodowa
  • #zgłoszenie choroby zawodowej
  • #sanepid
  • #medycyna pracy

O autorze

Marcin Siedlecki

Marcin Siedlecki

Psycholog transportu, specjalista medycyny pracy

Marcin specjalizuje się w psychologii transportu i medycynie pracy. Łączy praktykę gabinetową z perspektywą przedsiębiorcy - sam prowadzi działalność i rozumie wyzwania firm zamawiających badania.

Specjalizacje

  • Badania psychotechniczne kierowców zawodowych
  • Operatorzy maszyn UDT (wózki, dźwigi)
  • Badania na pozwolenie na broń
  • Medycyna pracy - perspektywa pracodawcy
  • Koszty i organizacja badań w firmie

Dla firm

Badania pracowników bez papierów - obsługa firm

Skierowania, terminy i orzeczenia w jednym panelu, faktura zbiorcza, rejestracja dzwoni do pracownika. Zamów badanie dla jednej osoby albo całego zespołu.